Je Innerlijke Rechter -3-

stress, zelfkritiekNu ben je in staat je innerlijke rechter te herkennen doordat je steeds bewuster wordt van haar stem.

Je hebt haar een persoonlijkheid gegeven waardoor je je niet meer met haar hoeft te indentificeren.

en hoe nu verder dan?

Er zijn een aantal dingen die je kunt doen als je merkt dat je innerlijke rechter de kop op steekt.

Tara Mohr beschrijft in haar boek Playing Big voor Vrouwen  een paar mooie tools hoe je om kunt gaan als je merkt dat je innerlijke rechter de kop op steekt. Dit zijn een paar.

Wat zijn de omgangsvormen met je Innerlijke Rechter?

  • Het afstand nemen door te zeggen ah, daar is mijn innerlijke rechter of de naam die je haar hebt gegeven. Dit is altijd het eerste wat je doet, de (h)erkenning
  • Jezelf losmaken van je innerlijke rechter. Je zegt dan bv. mijn Innerlijke rechter vindt het allemaal niet zo fantastisch geloof ik. Als je dit doet in plaats van te zeggen “ik heb het niet goed gedaan” train je je brein op het besef dat het maar een stem is en niet wie jij bent.
  • Ga in gesprek. Je weet inmiddels dat je innerlijke rechter het uiteindelijk wel goed met je voor heeft. Vraag haar dan wat ze precies probeert te doen? Waartegen probeert ze je te beschermen? Waar is ze bang voor? Kijk maar wat er op komt. Zodra jij weet waar het pijnpunt ligt kun je het gaan erkennen en zeggen dank je wel dat je dit voor me doet maar ik het nu alleen wel.
  • of bekijk het van de humoristische kant en kijk eens goed naar het absurde of grappige wat je Innerlijke Rechter nu eigenlijk zegt.
  • Zet in je hoofd het geluid van haar stem zachter. Stel je voor dat er in je hoofd een knop zit die je kunt verdraaien en als je dat doet je daarmee  het volume zachter zet.

Wat doe je niet bij je Innerlijke Rechter

Wat je volgens Tara en ik heb zelf ondervonden dat ze gelijk heeft niet moet doen is in discussie gaan en aanvallen.

Als je probeert iets te zeggen van : donder op, ik wil je niet horen” echt, dat helpt niet. Ze gaat gewoon door, onverstoorbaar als ze is en jij wordt alleen maar meer gestrest. dus niet doen.

Wat ik al eerder zei, de innerlijke rechter is er om je te beschermen tegen en is ontstaan door angst voor. Als je dan boos wordt zal het alleen maar erger worden. Als je het rustig benadert en het gerust stelt dat werkt dan beter. Het  is net als een angstig kind, die benader je ook niet met boosheid als het bang is.

In discussie gaan is ook niet een goed idee. Stel je innerlijke rechter zegt: Die zitten echt niet op je te wachten en jij zegt: Wel waar, het is een goed idee, ze zitten echt wel op mij te wachten. etc. etc.

Je verspilt je tijd want zelfs als zou je het winnen, je innerlijke rechter schakelt direct over op een ander onderwerp waar ze ook het één en ander over heeft te zeggen. Een oeverloze discussie dus. Niet doen.

Je kunt beter bovengenoemde punten gebruiken om grip te krijgen en ondertussen doen wat je wilt gaan doen.

 

Werk samen

Je hebt nu 3 stappen gekregen hoe om te gaan met zelfkritiek, zelftwijfel. Ik werk er mee bij mijn cliënten maar ook bij mezelf want je innerlijke rechter blijft echt wel in je aanwezig. Als je het ene hebt geregeld ontstaat er wel weer een nieuwe situatie waar ze iets over te zeggen heeft en dat komt omdat nieuwe ervaringen ook risico’s met zich mee kunnen brengen dat risico’s wil ze niet lopen dus reken maar dat ze met je mee gaat in je leven. Maar het is aan jou hoe je er mee om wilt gaan. Je kunt haar gebruiken om te toetsen of er echt een risico is en zo ja, kun je daarvoor gaan indekken.

Mocht je nog vragen hebben dan hoor ik natuurlijk graag, dat kan door onderstaand een reactie te geven maar je mag ook altijd vrijblijvend contact met me opnemen.

Bronvermelding:

Je innerlijke criticus ontmaskert – Hal&Sidra Stone

Playing Big voor vrouwen – Tara Mohr.

Geef een reactie